مهـر تو را به عـالـم امـکـان نمی‌دهم            این گنج پُر بهاست من ارزان نمی‌دهم

گر انتخاب جنّت و کویت به من دهند            کوی تو را به جنت و رضوان نمی‌دهم

نـام تـو را بـه نـزد اجـانب نـمـی‌بـرم            چون اسم اعظم است به دیوان نمی‌دهم

جان می‌دهم به‌شوق وصال تو یا حسین            تا بر سـرم قـدم نـنـهـی جـان نمی‌دهم

ای خاک کـربـلای تو مُهـر نـماز من            آن مهـر را به ملک سلیـمان نمی‌دهم

مـا را غـلامـی تو بـود تـاج افـتـخـار            این تاج را به افـسر شـاهـان نمی‌دهم

دل جایگـاه عـشق تو باشد نه غیر تو            این خانۀ خداست، به شیطان نمی‌دهم

گر جرعه‌ای ز آب فراتت شود نصیب            آن جرعه را به چشمۀ حیوان نمی‌دهم

تا سر نهـاده‌ام چو "مؤید" به ‌درگهت            تن زیـر بـار مـنـت دونـان نـمـی‌دهـم